Limburgs Mooiste 2016 – 25e editie van dit prachtige fietsevenement!

21 mei 2016, Vrijdagavond, moe van de week maar iedereen is opgewekt en we kijken uit naar onze fietstocht in Limburg en overnachting in het SnowWorld Hotel! Het kriebelt, we willen op pad…. alle tassen in de auto, drie fietsen op de fietsendrager, één er in. Het past allemaal! Rond half acht vertrekken we richting Limburg. Ons fietsuitje kan beginnen!

We checken in, halen de fietsen van de auto en dan op naar onze kamers. Natuurlijk wil iedereen met de lift, dus Vincent en ik tillen onze racefietsen naar boven; 6 trappen op, ach wat kan het schelen…. met een MTB gaat dat wat lastiger. We stallen onze fieIMG_0615tsen op de kamer en dan op naar de skibar! Alvast een biertje om op gang te komen en de sfeer zit er al snel in. Overal om ons heen komen er groepjes fietsers binnen; klaar voor de dag van morgen. Het wordt niet laat; we willen vroeg op en dan wil je ook een beetje fit zijn 🙂

Om 5:50 uur: de wekker! Vincent en ik zijn al lang wakker; Anke en Coen snurken nog even door tot kwart over zes. Maar dan is het toch echt tijd voor het ontbijt! Lekker uitgebreid met pannenkoeken, eieren, spek en vers brood, fruit en sap. Koffie om wakker te
worden en dan naar de kamers om de laatste voorbereidingen te treffen; we zijn er klaar voor!

Half acht: we rijden richting het centrum. Uiteraard goed voorbereid zoals altijd vinden we met twee GPS-en en de nodige smartfoons met wat omwegen het Schouwburgplein. Om 2016-05-22 17.58.087:50 uur aan de start en op de foto met de ronde-miss! We gaan van start!

We hebben overigens gekozen voor de donker blauwe route van 121 km met 831 hms. Vincent en ik hebben weinig conditie kunnen opbouwen en we hebben besloten met Anke en Coen mee te fietsen, die op de MTB de rit gaan klaren. Zo fietsen we dit jaar samen de 25e editie van Limburgs Mooiste! Prima vooruitzicht!

Het weer lijkt prima te worden: het is al aan het opklaren en de temperatuur is goed. We rijden rustig naar het uitdeelpunt van de stuurlinten en dan gaan we echt van start. Het tempo ligt rond de 2016-05-21 08.21.32
22-23 km/u en is voor iedereen goed vol te houden. We klimmen onderweg rustig enkele heuvels op, maar echt steile stukken blijven in deze route uit. Tegen negen uur komt het eerste fouragepunt in Gulpen: het is er nog lekker rustig. In het zonnetjIMG_0796e eten we onze banaan en krentenbol en rijden vrij snel weer verder.

Na Gulpen volgen de heuvels en pittoreske dorpjes elkaar in rap tempo op. Soms moeten de racers even op de MTBers wachten, maar toch matten we elkaar niet af. De tocht uitrijden is het motto en niet wie de snelste rit rijd! Berg op gaan Vincent en ik met onze racefietsen regelmatig even vooruit, maar boven aan staan we eigenlijk nooit lang te wachten. We rijden door een stukje natuurgebied aan de Duitse kant van de grens en een2016-05-21 08.38.34maal weer terug in Nederland heeft iedereen wel zin in wat lekkers: we besluiten te stoppen bij restaurant De Nagtegaal midden in het bos. En daar eten we een lekker vers stuk Limburgse vlaai! Geweldig!

Koffie met vlaai geeft wel een enorme boost. We peddelen lekker verder richting Meersen, waar we ons volgende stoppunt verwachten. De GPS geeft een afwijkende route aan, maar we worden om de kerk in Meersen geleid en touren verder naar de 70-80-90 km…. Maar geen pauzeplaats om te eten. En dan eindelijk op 92 km kunnen we rusten. Althans we krijgen een krentenbol maar 126239wij willen even zitten en wat meer eten. Het terras is overvol en we besluiten door te fietsen en onder weg wat te gaan zoeken. De zon schijnt inmiddels fel, het waait wel redelijk hard maar niet vervelend en de rit is goed vol te houden.

Dan tref ik een bordje Bistro Scoop in Schinnen aan. Omdraaien en op zoek naar deze Bistro. Het blijkt tegenover de kerk te liggen – waar ook anders in Limburg? – en we nemen plaats op een zonovergoten terras. Het is inmiddels 13:40 uur. We hebben honger!!! De bediening blijkt te bestaan uit één meisje; zij doet haar best om alle gasten binnen èn buiten te voorzien van eten en drinken. De kok werkt ook al alleen en onze magen worden danig op te proef gesteld.
Na ruim een half uur komen de – overigens heerlijke gerechten – op tafel: van croque messieurs tot en met stevige uiensoep! Het smaakt heerlijk maar we moeten toch echt verder, al zeggen onze benen dat het wel genoeg is voor vandaag!

Rond half drie rijden we verder richting het Zuiden. De wind is stevig aangetrokken en komt ons recht tegemoet. Wel lekker verkoelend; het is inmiddels 26 graden, maar vergt ook de nodige zweetdruppels om het tempo erin te houden. Wanneer dan de volgende klimmetjes er aan komen, zakt het IMG_0672 (1)tempo van onze mede MTBers erg terug. De gezichten verstrakken, de gesprekken verstommen en de kuiten knarsen. De laatste loodjes om zo maar te zeggen?! Nou, niet echt. Vincent en ik besluiten even ons eigen tempo op te pakken en krikken ons gemiddelde op naar 30 km/u. Klimmen gaat hier als van ouds en we trappen stevig door tot zo’n 2 km voor de eindstreep. Ons doel is om samen te eindigen met een koude pils in de hand!

We hebben inmiddels meer dan 130 km gefietst – incl. rit van het IMG_0957hotel – en het duurt even voor dat Anke en Coen ons tegemoet fietsen. Nu wordt het echt druk, want bijna alle routes komen samen en de laatste kms rijden we meer in colonne naar de finish. Het voelt goed; we hebben het gehaald. Voldaan komen we alle vier rond vier uur over de eindstreep en enkele meters verder worden we getrakteerd door de ronde-miss op een heerlijk koud biertje! Wat kan dit dan lekker smaken.

Knappe prestatie van ons allen met name van Anke en Coen, want op een zware MTB en niet veel kms in de benen, was deze route toch de langste tot nu toe. Na een stevige klim vanuit het centrumIMG_0964 (1) naar het hotel, eindigen we met 140 km op de teller. Het is goed zo. Fietsen op de auto en langzaam weer naar huis. Op naar de BBQ!

Een mooi en sportief weekend om op terug te kijken. De 25e editie van LM2016 is geweldig verlopen! Een dikke pluim voor de organisatie. Deze editie zullen we niet snel vergeten!

Ketting, cassette, sleutelen!

Het is herfst en je maakt je racefiets winterklaar voor de “in-huis-trainer”. Extra set racewielen en nieuwe cassette besteld om snel te kunnen wisselen wanneer ik toch besluit om nog een keer buiten te trainen.

De trainingswielen zijn al snel gearriveerd,  cassette uitgepakt en binnen een half uurtje zit alles op zijn plaats. Trainingsband erop en op naar de vertrouwde plek op de slaapkamer! Fiets in de klemmen van mijn Elite trainer en klaar voor een testritje.

De eerste minuten voelt het weer onwennig maar de aandrijving voelt niet lekker en er lijkt iets niet te kloppen, maar wat? De cassette zit goed en lijnt goed. Ook de ketting doet prima mee, maar ik lijk maar geen kracht op de wielen te kunnen overbrengen!

Remmen gecontroleerd op aanlopen;  zou kunnen want de velg van deze set is 2 mm breder maar is niet het geval. Dan aandrijving nog eens smeren maar ook dit loont niet. De ketting lijkt niet versleten al heeft deze 3500 km gereden, toch krijg ik het vermoeden dat dit wel een rol speelt. De nieuwe cassette heeft wel een ander overbrenging  (12-27 ipv 11-30) en de ketting lijkt iets wat speling te hebben. Dus?

Racefiets naar beneden, op de werkstandaard en aandrijflijn afstellen…… zonder resultaat! Grrr…. het lukt me maar niet het probleem te vinden. De supportlijn gebeld van mijn vertrouwde fietsenwinkel en deze gaf aan dat een ketting wel eens de boosdoener kan zijn.

Binnen twee dagen een nieuwe in huis en de fiets weer op de bok; de kettingpons erbij en even een oude spaak gebogen om de losse kettingdelen bijeen te houden om mijn frame te sparen bij het losschieten er van. Helpt!

De nieuwe uitmeten langs de oude ketting,  Quick links plaatsen en monteren. Fluitje van een cent! En wat blijkt: na enig afstellen loopt alles weer als een zonnetje! Snel naar boven, fiets op de trainer en mijn eerste rit weer in huis: super!

Voorlopig blijft de racefiets in huis nu alles soepel loopt. Nu mijn mountainbike van stal en weer de modder in om ook buiten lekker te trainen. Klein klusje heeft toch wat groter uitgepakt!

Zachte herfst – lekker buiten op de racefiets!

Door de zachte herfst ben ik weer regelmatig met de racefiets op pad om lekker te trainen. Voor november is het ongekend zacht en heerlijk op in Maas en Waal te fietsen! Ook ritten naar Mook en Berg en Dal gaan nog goed. Inmiddels ook al eens met de MTB de modderige bossen van de Veluwe verkend. Zo blijven we lekker bezig en bouw ik toch aardig aan mijn conditie!

En hoe verliep het ons tijdens Limburgs Mooiste?

Sorry voor dit late bericht maar door drukte rondom mijn nieuwe job bij Imtech – hoe dit verder afliep zal geen verrassing zijn – en inmiddels weer actief aan het zoeken naar een nieuwe uitdaging, ben ik niet eerder gaan zitten om mijn blog te schrijven over onze tocht in het Limburgse land.

Vrijdagavond 29 mei reed ik met mijn fietsmaatje Vincent alvast naar het zuiden; Anke en Coen zouden nakomen. Onderweg regent het soms flink en – zoals bijna ieder jaar rond deze tijd – is de Swalmentunnel op de A73 weer afgesloten, waardoor we weer een flink stuk om moeten rijden. Rond 9 uur arriveren we bij het Golden Tulip hotel onder het Roda JC stadion, waar we de fietsen binnen kunnen stallen. Later op de avond arriveren ook de andere twee rijders en met z’n vieren nemen we nog een biertje met bitterbal in de bar. Prima start van een leuk weekend!

De volgende ochtend staan we vroeg op om na een stevig ontbijt op pad te gaan naar de start van LM2015; dit jaar op het plein voor de Schouwburg van Heerlen. Het is een drukke start, maar al na enkele kilometers splitsen de rijders zich voor de verschillende afstanden. Anke en Coen rijden de Blauwe route van 80 km op de MTB (pittig genoeg met dikke banden!) en Vincent en ik besluiten onze inschrijving voor Geel terug te klokken naar Licht Geel (105 km) en rijden op onze racefietsen. Mijn knie is nog steeds niet geheel hersteld naar de Ronde van Nijmegen….

Het weer is bewolkt en koud maar gelukkig blijft het droog. Na 35 km houden in Gulpen we de eerste stop en ik merk al dat de kou meer energie vraagt dan verwacht. Flink wat koeken, banaan en overige energie innemen en op pad naar de volgende stop op 75 km. De wind neemt toe en de klimmetjes worden pittiger. Mijn knie speelt weer op en dan raakt de snelheid er uit. Na de stop op de Vaalserberg merken we allebei dat het kouder wordt en er vormen zich donkere regenwolken boven ons, waardoor we besluiten maar kort te pauzeren en door te fietsen. Dit laatste maakt het voor mijn knie nog rotter….

Anke en Coen melden via de wap dat zij al lekker vorderen en onderweg zelfs gestopt zijn voor een kop soep! Verstandig, want op die repen en koeken raak je snel uitgekeken 🙂 Wij fietsen door maar het gemiddelde verslapt door mij. Het regent met vlagen en mijn tempo neemt zienderogen af. Uiteindelijk na 4,5 uur bereiken we in de stromende regen de finish! Uiteraard krijgen we ons welverdiende pilsje en zoeken we snel de stalling op om op te warmen. Nadat we Anke en Coen weer treffen, ga ik op zoek naar de EHBO om een pijnstiller te regelen. Ondanks de pijn, heb ik genoten van deze bijzondere tocht!

Volgend jaar weer naar Limburg? We zullen zien!

Ritdata LM2015
Ritdata LM2015
LM2015
LM2015 – soms even een duwtje nodig om boven te komen 🙂

Limburg – We komen er aan!

Vandaag het startbewijs ontvangen voor deelname aan Limburgs Mooiste fietstocht van het 2015-05-12 18.52.38jaar! Het gaat beginnen! De fiets poetsen, kleding voorbereiden, schoenen van nieuwe clads voorzien en sportvoeding voor onderweg regelen. Nog wel mijn knie een beetje de goede kant op krijgen, want de laatste dagen waren geen pretje maar volgens fysio moet dit toch weer snel hersteld zijn. Met oefeningen en training moet ik er klaar voor zijn; 135 km fietsen en klimmen! We zullen zien…

Ronde van Nijmegen – mooie tocht van 120 km met pijnlijke afloop!

Zondag 10 mei is het zo ver; de Ronde van Nijmegen gaat van start! Ik heb mijzelf ingeschreven voor de Classic rit van 120 km en omdat deze ook nog een leuk aantal hoogtemeters meeneemt (ca. 500 hm), een goede training voor de tocht van het jaar: Limburgs Mooiste!

Ik ben al vroeg op het terrein; het zonnetje schijnt en er staat nauwelijks wind: heerlijk weer om een dagtocht te maken. Parkeren gaat gemakkelijk in de parkeergarage bij het Gymnasion bij de Radboud Universiteit en het is er druk met aankledende mannen en vrouwen; fietsendragers, schoenen en helmen rondom auto’s met open bagageruimte. Snel mijn fiets uit de auto en op weg naar de start, waar inmiddels de teams en veel individuele toerrijders zich hebben verzameld. Eerst een bakkie koffie en op de foto met de ronde-miss en tegen negenen rijd ik langs de eerste tijdwaarneming: het gaat beginnen!

De route is duidelijk uitgepijld d.m.v. fel gele pijlen en de route volgen is eenvoudig. We starten soepel en soms is het even dringen op de smallere fietspaden, dat waaierd al snel uit. De route gaat tot halverwege de 7-heuvelenweg, gaat links en met een mooie omweg rijden we de eerste lange klim tegemoet richting Tivoli. Deze gaat soepel en boven aangekomen gaan we langzaam op weg naar de Oude Holleweg, wat een tijdritelement in zich heeft: de totale klim wordt gemeten! Uiteindelijk blijk ik in 3:28 min boven te zijn gekomen wat mij een tweede plaats in het klimklassement van de deelnemers uit Druten oplevert, aldus RvN. Bijna 20 km gemiddeld!

Na deze klim rijden we door de stad via de Waalkade weer richting de Ooijpolder en ri Kleve (D). Dit stukje dijk is werkelijk prachtig en in de stralende zon is het genieten! Hier hebben we de eerste stop na 36 km om koffie, bananen en repen in te slaan. De koffie laat ik voor wat het is, want de rij is te lang.

Dan verder richting Duitsland. De weg loopt bovendijks glooiend door het landschap en de temperatuur loopt langzaam op richting de 20 graden. Dan komen de eerste klimmetjes op de proppen in het Reichswald. Soms toch venijnig, net waar je ze niet verwacht. Na het bosgedeelte kom ik in wat meer open vlakte en hier waait het plots harder. Toch nog even doorploegen naar de tweede stop op 76 km bij Roepaen. Onderweg heb ik steeds meer last gekregen van mijn linker knie en de laatste kilometers worden echt doorbijten. De pleisterplaats blijkt pas rond 86 km op te doemen en ik kan door de pijn in mijn knie mijn schoen bijna niet meer uitklikken.

Rust! Banaantje, krentenbollen – oh, wat smaken die lekker wanneer je stevige trek hebt – en uiteraard en reepje. Nu de bidons vullen…. ja, staat een rij van meer dan dertig mensen bij drie lullige kraantjes. Schiet niet op dus en ik ga ze gewoon in het restaurant vullen om de vaart er een beetje in te houden. Nou ja, vaart… ik strompel naar binnen. Traplopen is pijnlijk en ik zie wel een beetje op tegen de laatste 40 kilometer. Gelukkig is het lekker weer en waait het nauwelijks, maar hoe moet ik ooit nog klimmen?

Na wat moed te hebben verzameld klim ik op mijn fiets en merk wanneer ik mijn knie maar blijf bewegen met lichte belasting, dat de pijn te houden is. Na 6 km wacht mij een leuke verrassing: mijn vrouw en kinderen staan mij aan de overkant van het pontje bij Cuijk op te wachten om mij aan te moedigen! Eigenlijk had ik mijn vrouw moeten verrassen met Moederdag, maar mijn twee dochters hebben mij waargenomen 🙂 Overladen met frisdrank, chips en broodjes kom ik even tot rust, maar dan weer met stijve knie op de fiets. Ik zie er wel tegen op….

2015-05-10 14.56.00Goed. Opstappen, inklikken en de eerste aanzetten maken om mijn knie een beetje los te fietsen. Het lukt en na een paar honderd meter zit de vaart – nou, ja, tempo – er weer redelijk in. De route gaat nu verder vanuit Middelaar richting Plasmolen. Ah, hier gaat het gelukkig richting Nijmegen?! Nou, nee, we rijden richting Gennep! We maken een mooie omweg om uiteindelijk vanuit Milsbeek weer de Holleweg op te moeten klimmen over enkele kilometers! Normaal een klim van niks maar met één been kracht en het andere er achteraan peddelend…. wat zijn de laatste kilometers zwaar!

Toch houd ik mijzelf voor dat het een kwestie van mentale doorzetting is en niet van fysieke. En dat klopt: uiteindelijk finish ik na ruim 6 uur fietsen en we sluiten af met een heerlijk fris biertje en dikke hamburger. Dat kan wel, want na ruim 3200 kCal moet ik wel weer extra eten! Al met al een zware tocht, al viel het klimwerk mij een beetje tegen; tijdens de trainingsritten rond Nijmegen nemen wij meer heuvels. Wel erg genoten van de mooie route en de vele leuke mensen onderweg! Organisatie bedankt!

Zomervakantie

Voor deze zomer hebben we onze plannen al een beetje vorm gegeven. Vorig jaar hebben we al onze camper geboekt voor deze zomer, terwijl we nog aan het dubben zijn waar we naar toe willen. De kinderen willen weer graag naar Scandinavië; wij willen graag naar Frankrijk en Spanje. Ook Barcelona staat op ons verlanglijstje.

We hebben drie weken dus denken aan een leuke rondreis aan de Spaanse kant van de Pyreneeën en langs de Franse kust weer terug naar huis. Hoe we het gaan invullen gaan we de komende maanden over nadenken.

Heerlijk trainingsrondje!

De weersvoorspelling vertelde ons dat we vandaag motregen zouden krijgen, na een koude nacht met koude wind uit het Noord-Oosten…. En wij zouden nog wel een flinke trainingsronde gaan rijden richting Groesbeek en Nijmegen!

Toen ik vanochtend de gordijnen open trok, kwam mij een stralend zonnetje tegemoet! Windstil en 6,8 gr op de thermometer…. Dus aankleden, voorbereiden voor een lekkere rit en op pad met mijn fietsmaat Vincent.

De eerste kilometers is het fris en rijden we rustig warm. Maar al na Bergharen te zijn gepasseerd, beginnen we het warm te krijgen en twijfel ik of ik mijn jasje uit zal doen. Nog even aankijken, want het blijft nog fris. Eenmaal op de dijk richting Cuijk/Malden is de temperatuur verder opgelopen en gaan we na een korte stop – zonder jas – verder richting Plasmolen. Daar gaan we de eerste echte klim aan over de Mookerheide naar Groesbeek. Vandaar rijden we naar Wyler (D) en pakken we een lange klim naar het centrum van Nijmegen.

Het is erg druk met wielrenners in Nijmegen. We besluiten de bekende klimweggetjes te mijden en langzaam rijden we langs de Waalkade naar de Waalbandijk. We hebben de wind inmiddels in de rug en rijden met een gangetje van gemiddeld 30 km/uur over de dijk terug naar Druten. Het is prachtig lente weer en ondanks de inspanning genieten we van het wijdse uitzicht over de Waal. Een prima tocht! binnenkort nog even wat extra hoogtemeters verslinden 🙂

Nog 75 dagen trainen voor LM2015

Nog 75 dagen trainen en dan gaat het leukste fietsevenement van Limburg weer van start: Limburgs Mooiste 2015! We rijden dit jaar de Gele lus van 135 km. Naast diverse uren op mijn fietstrainer, ben ik deze maand weer op de weg te vinden en in de bossen met de MTB. De dagen lengen en de zon voelt steeds warmer; het aantal uren op de fiets worden meer en meer, het voorjaar is begonnen!

Rondje Herperduin MTB

Vanochtend de rode MTB route nabij Herperduin gereden. Zeker de moeite waard! De dag begon wat grijs en koud maar het klaarde langzaam op. Het parcours is technisch met hier en daar een klimmetje maar over het algemeen goed te rijden. Door de zanderige grond is het nauwelijks modderig. Het totale rondje is 14,5 km en is leuk om te combineren met aangrenzende routes, welke via verbindingspaden met een zwart MTB teken zijn gemarkeerd.

MTB route Rood Herperduin (Routeyou)